Hebrew Date: 6/10/5779 > Strona główna

28

Wrz

KSIĘGA AGADY (cz. 4) PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   

Sędziowie i Królowie

Jefte i jego córka

Jefte był człowiekiem prostym. Można rzec prymitywnym. Był gałęzią wyrosłą na grubym pniu o zgrubiałych korzeniach. Z tego powodu stał się przyczyną śmierci swojej córki. Przed wyruszeniem na wojnę z Amonitami złożył uroczyste ślubowanie następującej treści: Jeśli pokonam wroga i cały wrócę do domu, złożę Bogu w ofierze to, co pierwsze wyjdzie mi na spotkanie z mego domu.

Więcej…
 

25

Wrz

Auschwitz-Birkenau i Watykan - na złowrogo... PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 2
SłabyŚwietny 
Wpisany przez Rabin Janusz Baranowski   

Nigdy nie chciałem jechać na wycieczkę do Oświęcimia, do miejsca pamięci Auschwitz-Birkenau, do Państwowego Muzeum.

Ani ono państwowe, ani muzeum, ani nawet miejsce...

Ostatnio zmieniany w Wtorek, 26 Wrzesień 2017 05:50
Więcej…
 

25

Wrz

Jak Mossad odpuścił Mengelemu PDF Drukuj Email
Wpisany przez Piotr Włoczyk   

Piotr Włoczyk, DoRzeczy, Nr 38/240 z dnia 19-24.09.2017

Upublicznione właśnie akta Mossadu dotyczące Josefa Mengelego pokazują, jak bardzo różniła się rzeczywistość izraelskiego pościgu za „Aniołem Śmierci” od naszych wyobrażeń na ten temat

Więcej…
 

18

Wrz

Płeć mózgu Hitlera – bolszewika i lewaka PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 1
SłabyŚwietny 
Wpisany przez Rebe Kohn Aron   

Wielokrotnie w ciągu dekady w felietonach okołohitlerowych wypowiadałem się na temat genezy powstania kreatury ludzkiej pod nazwą Hitler.

Ostatnio zmieniany w Wtorek, 19 Wrzesień 2017 09:55
Więcej…
 

11

Wrz

Lewicy problem z Hitlerem PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 1
SłabyŚwietny 
Wpisany przez Janusz Baranowski   

Piotr Zychowicz, Tygodnik Lisickiego „Do Rzeczy”, Nr 36/2017 4-10.09.2017

Artykuł- „Hitler był lewakiem” wywołał ataki lewicy. Było w nich dużo emocji i obelg, a mało argumentów

Ostatnio zmieniany w Czwartek, 12 Październik 2017 10:19
Więcej…
 

06

Wrz

Najważniejsze daty z historii Żydów w Polsce PDF Drukuj Email
Wpisany przez Samuel Baranowski   
860pierwsza wzmianka o podróżach kupców żydowskich przez tereny polskie
X w.początek osadnictwa żydowskiego na Śląsku i w Małopolsce
1096pierwsza liczna grupa Żydów przybywa do Polski w związku z prześladowaniami podczas I wyprawy krzyżowej
1147druga fala osadników żydowskich
1264Bolesław Pobożny, książę kaliski, uchwala dla Żydów Wielkopolski Statut Kaliski
1267synod we Wrocławiu - uchwały przeciwko Żydom
XIII w.poświadczenie istnienia licznych gmin żydowskich na Śląsku
XIV w.rozwój gmin w Wielkopolsce
1334Kazimierz Wielki potwierdza Statut Kaliski, nadając mu moc obowiązującą w całej Polsce
1348-49napływ Żydów z Europy Zachodniej
1362 i 1367Kazimierz Wielki rozszerza przywileje dla Żydów
1388nadanie przywilejów Żydom litewskim przez księcia Witolda
1399pierwszy proces o rzekome morderstwo rytualne i pierwsze prześladowania w Poznaniu
1453Kazimierz Jagiellończyk potwierdza przywileje żydowskie
1454Kazimierz Jagiellończyk w statutach nieszawskich cofa przywileje nadane Żydom
1483wygnanie Żydów z Warszawy przez książąt mazowieckich
1495-1508czasowe wygnanie Żydów z Litwy przez Jana Olbrachta
1495wygnanie Żydów z Krakowa, osiedlenie ich na Kazimierzu
1525ostatni książę mazowiecki Janusz ponawia wygnanie Żydów z Warszawy
1534Zygmunt Stary zwalnia Żydów z obowiązku noszenia specjalnych ubrań
1539Zygmunt Stary zrzeka się jurysdykcji nad Żydami w miastach i wsiach prywatnych; podział Żydów na królewskich i szlacheckich
1551przełożeni gmin żydowskich zyskują szerokie prawa sądownicze i administracyjne
1572zmarł rabi Mosze ben Israel Isserles (Remu)
1576dekret Stefana Batorego przeciwko oskarżeniom o mord rytualny
1579powołanie Sejmu Żydów Królestwa i Litwy
1581-1764okres autonomii żydowskiej; działalność Sejmu Czterech Ziem (Waad Arba Aracot)
1623wyodrębnienie Sejmu żydowskiego na Litwie
1648-49pogromy Żydów przez wojska Chmielnickiego
1712wygnanie Żydów z Sandomierza
1734-36pogromy hajdamackie
1755wystąpienie Jakuba Franka na ziemiach polskich, rozwój ruchu frankistowskiego
1757-59dyskusje z frankistami w Kamieńcu Podolskim i we Lwowie
1760śmierć Baala Szem Towa (ur. ok. 1700); początek chasydyzmu
1722Elijahu Gaon rzuca klątwę na chasydów z Wilna
1781druga klątwa
1791śmierć Jakuba Franka (ur. ok. 1724)
1794Berek Joselewicz na czele oddziału żydowskiego bierze udział w powstaniu kościuszkowskim
1797śmierć Elijahu Gaona z Wilna (ur. 1720), przywódcy mitnagdim (przeciwników chasydyzmu)
1807Konstytucja Księstwa Warszawskiego przyznaje równouprawnienie Żydom
1847wydanie przez władze pruskie regulacji prawnych dla Wielkiego Księstwa Poznańskiego związanych z tworzeniem i działaniem gmin synagogalnych
1890wydanie ustawy o działalności społeczności reli-gijnej izraelickiej dla Austro-Węgier
1897założenie Bundu
1912powstanie partii „Agu lat Israel” w Katowicach
1916wydanie rozporządzenia określającego organizację i uprawnienia gmin synagogalnych w Królestwie Kongresowym
1921Konstytucja Polska z 17 marca przyznaje Żydom równość wobec prawa oraz wprowadza wolność wyznania
1925założenie YIVO (Instytut Nauk Żydowskich) w Wilnie
1928ujednolicenie ustawodawstwa Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej w zakresie stanu prawnego gmin wyznaniowych żydowskich w RP, potwierdzenie pełnej autonomii tych gmin
1939-1944okupacja nazistowska w Polsce
1940tworzenie gett
1941wygnanie Żydów z Rzeszy do Generalnej Guberni; pierwszy obóz śmierci w Chełmnie
1942obozy śmierci w Oświęcimiu, Majdanku, Treblince, Sobiborze, Chełmie nad Nerem
1943transporty Żydów z całej Europy do Oświęcimia
19 kwietniawybuch powstania w getcie warszawskim
1944utworzenie w Lublinie Żydowskiej Komisji Historycznej
luty 1945zniesienie okólnikiem Ministerstwa Administracji Publicznej wszystkich dotychczasowych gmin wyznaniowych żydowskich, pozbawienie ich majątków i posiadanych nieruchomości. W miejsce gmin wyznaniowych żydowskich dopuszcza się tworzenie Żydowskich Zrzeszeń Religijnych, bez osobowości prawnej i praw do majątku
1946pogrom kielecki
1947powstanie Stowarzyszenia Żydowski Instytut Historyczny
1964religijna społeczność żydowska w Polsce uzyskuje możliwość nabycia osobowości prawnej jako stowarzyszenie, z nazwą Związek Religijny Wyznania Mojżeszowego, w ramach którego działają Kongregacje Wyznania Mojżeszowego, jednak nie mają one możliwości odzyskania przedwojennego mienia
1968represje władz polskich wobec osób pochodzenia żydowskiego, fala emigracji Żydów z Polski
1971wydanie ustawy o możliwości odzyskiwania niektórych nieruchomości przez ZRWM na terenach Ziem Zachodnich i Północnych, jednak ustawa pozostaje martwa wobec represji lat 1968-69
1989uchwalenie przez Sejm ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania; z mocy tej ustawy ZRWM i kongregacje terenowe uzyskują status związku wyznaniowego
1992zarejestrowanie nowej nazwy: Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich z terenowymi Gminami Wyznaniowymi Żydowskimi, nawiązującej do nazwy sprzed II wojny światowej
1992zmiana nazwy Związku Religijnego Wyznania Mojżeszowego w PRL - obecna nazwa: Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP
1997uchwalenie przez Sejm ustawy o stosunku państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w RP, która reguluje oddzielny status tego związku wyznaniowego wobec Państwa, jego autonomię oraz określa możliwości odzyskiwania mienia przedwojennych gmin wyznaniowych żydowskich
 

31

Sie

Hitler był lewakiem PDF Drukuj Email
Wpisany przez Reb. Janusz Baranowski   

Wbicie ludziom do głowy poglądu, że ideologia III Rzeszy była „skrajnie prawicowa”, a sam Hitler był „prawicowcem”, to jeden z największych sukcesów lewicowej propagandy


Ostatnio zmieniany w Piątek, 01 Wrzesień 2017 06:51
Więcej…
 

02

Maj

Nasza Ojczyzna PDF Drukuj Email
Wpisany przez Janusz Baranowski   

Redakcja: Janusz Baranowski

Natknęłem się na felieton mojego ulubieńca Literata, historyka Waldemara Łysiaka. Moim zdaniem jest Pan Łysiak najgenialniejszym detektywem historycznym, skojarzeniowym i jasnowidzącym przyszłość. W felietonie swym na 3 maja 2017 roku podsumował i spłentował okres 1939-2017 na terenie Polski, mojej Ukochanej Ojczyzny.

Ostatnio zmieniany w Wtorek, 02 Maj 2017 12:55
Więcej…
 

05

Kwi

PROTEST - GALERIA KUPIECKA W OTWOCKU PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 5
SłabyŚwietny 
Wpisany przez Aleksander Szumanski   

KRAKÓW, 04 KWIETNIA 2017 R.

JERZY KORZEŃ PREZES TOWARZYSTWA PAMIĘCI NARODOWEJ IM. PIERWSZEGO MARSZAŁKA POLSKI JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO.

ALEKSANDER SZUMAŃSKI DZIENNIKARZ NIEZALEŻNY.

PROTEST DOTYCZY BUDOWY "GALERII KUPIECKIEJ" W OTWOCKU NA TERENIE ZE SZCZĄTKAMI POMORDOWANYCH ŻYDÓW PRZEZ NIEMIECKICH NAZISTÓW.

GETTO W OTWOCKU - MIEJSCE MARTYROLOGII ŻYDÓW POLSKICH.

BUDOWA "GALERII KUPIECKIEJ" W OTWOCKU NA TERENIE W KTÓRYM ZNAJDUJĄ SIĘ LUDZKIE SZCZĄTKI POMORDOWANYCH PRZEZ NIEMCÓW ŻYDÓW W CZASIE LIKWIDACJI GETTA NIEMIECKIEGO.

W dniu 26 września 1940 r. niemieckie władze okupacyjne Otwocka wydały zarządzenie, nakazujące przesiedlenie ludności żydowskiej. W tym celu na terenie miasta powstało getto, którego obszar ograniczały: od południa ul. Bazarowa i ul. Staszica, od wschodu linia kolejowa do Warszawy, od północy granica z Falenicą, od zachodu linia kolejki wąskotorowej.

Utworzono tzw. dzielnicę mieszkaniową oraz tzw. dzielnicę kuracyjną, położoną pomiędzy ulicami: Świerkową, Żeromskiego, Klonową oraz terenem sanatorium miasta Warszawy. Było to jedno z największych gett w centralnej Polsce.

W listopadzie powołano do życia żydowską służbę porządkową (Ordnugdienst).

Jüdischer Ordnungsdienst (dosł. Żydowska Służba Porządkowa, potocznie policja żydowska albo tzw. odmani) – w okresie II Wojny Światowej podległe częściowo Judenratom (gminom żydowskim), kolaborujące z nazistowskimi Niemcami, żydowskie jednostki policyjne wewnątrz gett, obozów pracy oraz obozów koncentracyjnych.

Jüdischer Ordnungsdienst było wykorzystywane do rekwizycji, łapanek, eskortowania przesiedleńców oraz akcji deportacyjnych..

Przesiedlenie Żydów trwało do 30 listopada 1940 roku.

W getcie znaleźli się Żydzi otwoccy, osoby deportowane z okolicznych miejscowości oraz grupa żydowskich dzieci, przywiezionych z III Rzeszy.

Szacuje się, że przez getto przeszło około 12 tysięcy osób. W styczniu 1941 r. getto zostało oficjalnie zamknięte, przekraczanie jego granic było zagrożone aresztem lub wysoką grzywną. Osobom pochodzenia żydowskiego ujętym w tzw. "części aryjskiej" miasta, groziło rozstrzelanie.

Warunki życia w getcie ulegały stopniowemu pogorszeniu. Zamknięcie getta odebrało wielu osobom możliwości zarobku. Część osób Niemcy wykorzystywali do prac przymusowych, m.in. w pobliskim Karczewie, w obozie firmy budowlanej Specht. Kilkudziesięciu robotników wysłano do niemieckiego nazistowskiego obozu pracy w Tyszowcach koło Zamościa.

W getcie dochodziło do częstych zachorowań, w tym na tyfus i czerwonkę. Ofiary zbierała również choroba głodowa. Ocenia się, że w wyniku epidemii i głodu w getcie zmarło około 2 tys. osób.

Likwidacja getta nastąpiła w sierpniu 1942 roku. W dniu 19 sierpnia 1942 r. o godz. 7.00 rozpoczęło się wypędzanie Żydów z domów i gromadzenie ich na placu w pobliżu dworca kolejowego.

Według różnych szacunków do południa zebrano od 7 do 10 tysięcy osób. Do późnego wieczora trwał ich załadunek do wagonów, które następnie wyruszyły do niemieckiego nazistowskiego obozu zagłady Treblinka II.

Jednocześnie na terenie miasta Niemcy zamordowali ok. 3. tys. osób. Część z nich rozstrzelano i pogrzebano w zbiorowym grobie przy ul. Reymonta.

W „getcie kuracyjnym” zgładzono grupę pacjentów i lekarzy z sanatoriów „Brijus” i „Zofiówka” oraz dzieci i ich opiekunów z ośrodka wychowawczego Centosu.

Jak wspominają świadkowie, dzieciom z „Brijusa” oprawcy roztrzaskiwali głowy. Jeszcze przez kilka tygodni Niemcy wyszukiwali i zabijali Żydów ukrywających się w różnych punktach miasta.


UZASADNIENIE PROTESTU

Dotarły do nas wiadomości, iż na wiosnę 2017 roku na terenie w którym znajdują się szczątki pomordowanych przez Niemców obywateli polskich pochodzenia żydowskiego ma powstać galeria handlowa tzw. "Galeria Kupiecka".

Nie jest to sprawa nowa, decyzje zapadły dużo wcześniej, skoro powstał projekt architektoniczno - konstrukcyjny "Galerii Kupieckiej".

Uprzednio, wiele lat przedtem władze miasta Otwocka - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydały zezwolenie na udostępnienie terenu pod zabudowę obiektów handlowych.

Protest piszemy w dniu 04 kwietnia 2017 r. i wiadomo nam, iż w ubiegłym tygodniu rozpoczęto grodzenie terenu budowy i rozbiórkę istniejących obiektów handlowych.

Zachodzi szereg pytań dotyczących tego ogromnego skandalu bezczeszczenia szczątków ofiar martyrologii narodu polskiego w czasie II Wojny Światowej.

Dlaczego do tej pory, w 75 lat od dokonania tej zbrodni ludobójstwa okrutnego (genocidum atrox) zezwalano na budowę stoisk handlowych na terenie w którym spoczywają szczątki około 3 tysięcy pomordowanych obywateli polskich pochodzenia żydowskiego.

Miasto Otwock znajduje się w województwie mazowieckim, w odległości 23 kilometrów od stolicy Polski Warszawy w tzw. aglomeracji warszawskiej.

Pośrednie decyzje w tym dramatycznym i skandalicznym dotychczasowym użytkowaniu terenu przez stoiska handlowe wydawał magistrat miasta Otwocka, jakby na ironię zlokalizowany przy ulicy Armii Krajowej.

Magistrat miasta Otwocka, znajdujący się w aglomeracji warszawskiej, tak poważne decyzje budowy obiektów handlowych podejmował po bezpośrednim zezwoleniu stołecznego Ratusza za wiedzą prezydent Warszawy Hanny Gronkiewicz - Waltz.

Władze stołeczne i władze miasta Otwocka w swym bezmiarze okrucieństwa posunęły się obecnie jeszcze dalej w profanacji szczątków pomordowanych w zbrodni ludobójstwa, projektując "Galerię Kupiecką", która ma być posadowiona na ludzkich zwłokach.

Uważamy, iż tego rodzaju zachowania władz odpowiedzialnych za wydawane decyzje jest niegodne nadrzędnego interesu państwowego, racji stanu Rzeczypospolitej Polskiej, Polaków i polskości.

Teren starego dworca PKS, przez mieszkańców nazywany „Chamskim”, ograniczony ulicami Kupiecką, Staszica i Andriollego, na którym planowana jest budowa wielkiej galerii handlowej, leży na obszarze dawnego getta. Podczas jego likwidacji 19 sierpnia 1942 roku na otwockim Umschlagplatzu zgromadzono około ośmiu tysięcy Żydów, wywiezionych dwa dni później do Treblinki.

Jednak wielu zamordowano 19 sierpnia na miejscu, innych wyłapano i sukcesywnie zabijano. „Polowanie” na pozostałych, ukrywających się, trwało kolejne cztery tygodnie, a na terenie miasta miały miejsce masowe egzekucje. Mówi się o około trzech tysiącach polskich Żydach zabitych w Otwocku. Ich ciała trafiły do "mogił" w dołach, piwnicach, rowach, studniach.

Większość z nich może być wciąż gdzieś w ziemi. Dowodzi tego choćby znalezisko z czerwca 2014 roku, gdy podczas budowy parkingu przy ul. Kupieckiej wykopano wymieszane szczątki ludzkie i zwierzęce („Linia” pisała o tym w nr 26 z 30 czerwca 2014 r.).

Badania potwierdziły, że pochodzą one z okresu II Wojny Światowej. Stąd uzasadnione obawy, że pobliski teren ruszającej właśnie budowy także skrywa zbiorowe mogiły.

– To rejon wokół dawnych ulic Targowej i Krzywej, gdzie znajdowało się mnóstwo budynków, głównie zamieszkanych przez żydowską biedotę.

"Zdziwiłbym się, gdyby nie trafiono tam na szczątki" – ocenia Sebastian Rakowski, szef Towarzystwa Przyjaciół Otwocka i kierownik Muzeum Ziemi Otwockiej.

Po wojnie ten teren wyrównano, ubito i otwarto tam PAGED, zajmujący się dystrybucją drewna. Firma działała prawie 15 lat. Potem w tym miejscu zbudowano dworzec PKS. Nikt nie zaglądał pod ziemię. Aż do teraz.

Takie postępowanie może nasuwać podejrzenie o dokonanie przestępstwa ukrywania zbrodni niemieckich - nazistowskich w Polsce.

Sześć stóp pod ziemią…

"– Cała ta dyskusja jest nieco przedwczesna. Nie wiadomo, czy natkniemy się na szczątki. To tylko domysły, gdybanie. Pobliski wykop na ul. Świderskiej, gdzie trwa budowa, pokazał, że nic tam nie ma. Myślę, że u nas będzie podobnie. Teren nie jest objęty ochroną konserwatora ani archeologa" – podkreśla Wojciech Krawczyk, inwestor budujący Galerię Kupiecką.

Mimo wszystko temat jest na tyle poważny, że warto się zastanowić, „co by było gdyby”, poznać zasady postępowania w podobnych przypadkach i zawczasu poszukać rozwiązań. Niestety, są znane sytuacje, kiedy to ciężkim sprzętem przewalano ludzkie szczątki bez poszanowania i pozbywano się ich po cichu, aby uniknąć problemów i nie opóźniać inwestycji.

Załóżmy, że podczas kopania zostają odnalezione szczątki. To oznacza konieczność wezwania policji, prokuratury i zawiadomienia konserwatora zabytków, który obejmuje teren swoim nadzorem.

– Już prowadziłem budowę na terenie objętym nadzorem archeologicznym i to nic strasznego – ocenia Krawczyk. – Zapewniam, że jeśli dojdzie do takiej sytuacji, będziemy postępować z poszanowaniem zmarłych i prawa. Niczego nie zaniedbamy. Na czas prowadzonych prac chętnie zaproszę specjalistów do ich obserwacji – dodaje inwestor.

Swoją pomoc zadeklarował już znawca lokalnej historii Sebastian Rakowski. – Jeśli pan Wojciech Krawczyk się zgodzi, z przyjemnością, i oczywiście nieodpłatnie, mogę z ramienia muzeum obserwować prace ziemne – mówi.


MOŻLIWE SCENARIUSZE

Co dalej? Ekshumacja, badania archeologiczne, przeniesienie ciał na cmentarz i można wracać do prac budowlanych?

Otóż nie jest to takie proste.

Biorąc pod uwagę miejsce, prawdopodobieństwo, że będą to szczątki Żydów, jest ogromne, a jedną z najważniejszych zasad judaizmu jest nienaruszalność grobu.

Zmarli muszą w stanie nietkniętym oczekiwać nadejścia Mesjasza. Katolicyzm dopuszcza zlikwidowanie grobu na cmentarzu po 20 latach. Jednak dla każdego wierzącego Żyda naruszenie nietykalności cmentarza oznacza pozbawienie osób tam pochowanych prawa do życia wiecznego. Czy dotyczy to jednak tylko żydowskich cmentarzy, czy też wszelkich grobów i mogił, także w miejscach kaźni? Nie ma w tej kwestii zgodności.

W wywiadzie udzielonym przed kilkoma laty „Dziennikowi Bałtyckiemu” w kontekście podobnego problemu podczas budowy fabryki Jakub Szadaj, przewodniczący Niezależnej Gminy Wyznania Mojżeszowego RP w Gdańsku, mówił:

„Miejsce pochówku nie staje się automatycznie cmentarzem. Czym innym jest zakładany na wieczność kirkut, a czym innym obóz koncentracyjny, w którym zamordowano więźniów i wrzucono ich ciała do wspólnego grobu. W Izraelu także stosuje się podobne rozróżnienie. Jeśli na planie nowo budowanej drogi znajduje się cmentarz, wtedy zmienia się plany. Znalezienie nieznanego grobu kończy się jego ekshumacją. […] Jeśli potwierdzi się informacja, że w mogile są pochowani sami Żydzi, to należy zebrać 10 wyznawców judaizmu, którzy odmówią nad szczątkami kadisz, modlitwę za zmarłych, a po ekshumacji przenieść je na cmentarz żydowski”.

Podobnego zdania jest Sebastian Rakowski, który zwraca uwagę, że gdyby nie ekshumowano i nie przenoszono szczątków ofiar Holokaustu, w Warszawie nie zbudowano by metra i nie zrealizowano wielu innych inwestycji.

Co innego usłyszano w Gminie Żydowskiej, gdzie zaznaczono, że szczątki nie powinny być przeniesione, lecz pozostawione w spokoju, a sam teren w takich przypadkach winien stać się miejscem pamięci.

Podano przykład budowy w Płońsku, którą realizowano na działce będącej w granicach dawnego żydowskiego cmentarza. Inwestycja została zatrzymana. Inwestor negocjuje z miastem przekazanie mu w zamian nowej działki.

O opinię poproszono Naczelnego Rabina Polski. Oto jego opinia:

"– My, pokolenia po Holokauście, bez względu na wyznawaną religię i pochodzenie, mamy obowiązek pielęgnować pamięć o ofiarach II Wojny Światowej.

W przypadku, gdy jesteśmy pewni, że mamy do czynienia z grobem żydowskim z czasów Holokaustu, powinniśmy go uszanować i nie zakłócać spokoju zmarłych.

Jeśli jest to tylko podejrzenie, powinniśmy działać niezwykle ostrożnie, wszelkie podejmowane czynności winny odbywać się pod nadzorem rabinicznym.

Niech naszym wspólnym celem będzie pamięć i szacunek dla ofiar niemieckiego ludobójstwa" – stwierdza Michael Schudrich.

Protestujący, niżej podpisani, zgadzają sie w pełni z tą opinią Naczelnego Rabina Polski.

Pogodzenie interesów obu stron, jeśli dojdzie do odkrycia szczątków, może okazać się trudne, ale jak zapewnia Agnieszka Nieradko z Komisji Rabinicznej ds. Cmentarzy:

– Zawsze warto poszukać kompromisu i Biuro Naczelnego Rabina Polski jest na takie rozmowy gotowe.


ISTNIEJĄCE SKUTKI PRZEWIDYWANEJ BUDOWY "GALERII KUPIECKIEJ"

W dobie wydawania zagranicznych opinii o rzekomym polskim antysemityźmie i udziału Polaków w (Zagładzie, Shoah) Holokauście, atakach medialnych traktujących o "polskich" gettach i "polskich" obozach koncentracyjnych, opisywanych w prasie niemieckiej, francuskiej, amerykańskiej, podawanych w "The Washington Post" przez Anne Apllebaum, wypowiedziach b. prezydentów USA Billi Clintona i Baracka Obamy, tego rodzaju decyzje bezczeszczenia ofiar ludobójstwa są niedopuszczalne.

Instytuty publiczne w Polsce i za granicą obciążają Polaków o zbrodnię Holokaustu w wymiarze 3 milionów pomordowanych Żydów polskich, o czym poinformowała niegodnie dr Alina Cała w wywiadzie udzielonym Piotrowi Zychowiczowi w "Rzeczypospolitej" w maju 2009 roku "Polacy jako naród nie zdali egzaminu" http://www.rp.pl/artykul/310528-Polacy-jako-narod--nie-zdali-egzaminu-.html

Stosownie do owych ataków zachowują się nieformalne grupy żydowskie, niezarejestrowane w sądach, tzw. "lobby żydowskie" w USA, żądające od Polski 65 miliardów dolarów amerykańskich tytułem restytucji mienia pożydowskiego.

Restytucją mienia pożydowskiego zajęła się już skutecznie (dla siebie) prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz - Waltz "zagarniając kamienicę przy ul. Noakowskiego 16 w Warszawie.

Tego rodzaju zachowania polskich władz samorządowych i prezydent Warszawy, wzmogą jeszcze antypolskość i antypolskie działania zagranicznych ośrodków publicznych i medialnych.

Protestujemy przeciwko budowie "Galerii Kupieckiej", żądając należytego uczczenia pamięci pomordowanych oraz wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do winnych budowy na tym terenie w Otwocku budowli handlowych prosperujących od lat oraz osób wydających współczesne decyzje budowy tej galerii.


Jerzy Korzeń

Aleksander Szumański

 

03

Kwi

BITWY POLSKIEGO WRZEŚNIA: BITWA POD KOCKIEM PDF Drukuj Email
Wpisany przez Aleksander Szumanski   

Bitwa pod Kockiem, legendarny już bój ostatniej walczącej dużej polskiej jednostki w Wojnie Obronnej 1939 roku, stoczony między 2 a 5 października z wojskami niemieckimi (przy współdziałaniu oddziałów sowieckich) przez Samodzielną Grupę Operacyjną „Polesie" pod dowództwem generała Franciszka Kleeberga, jest jedną z najczęściej omawianych w Polsce bitew Kampanii Wrześniowej. Żołnierze SGO „Polesie” odnieśli po ciężkich, kilkudniowych krwawych walkach taktyczne zwycięstwo nad XIV Korpusem Zmotoryzowanym Gustava Antona von Wietersheima, świadczące, że Wehrmacht w 1939 roku też można było pobić. Pomimo tego faktu, nie ze względu na strategiczne znaczenie dla przebiegu działań wojennych w Polsce, toczące się walki nadały tej bitwie w oczach Polaków wielką symboliczną wymowę, ponieważ około dwudziestu tysięcy bijących się jeszcze samotnie żołnierzy, nie mogło już odwrócić klęski. Zadecydowały o tym przede wszystkim okoliczności w jakich przyszło walczyć żołnierzom generała Kleeberga.

Ostatnio zmieniany w Poniedziałek, 03 Kwiecień 2017 06:01
Więcej…
 
<< Początek < Poprzednia 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Następna > Ostatnie >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL